نیاز به مشاوره دارید؟
تماس با ما
وقتی صحبت از اجاره یک مغازه، دفتر کار، مطب، کارگاه یا هر واحد تجاری دیگری میشود، یکی از مهم‌ترین موضوعاتی که شما به عنوان مستأجر یا مالک باید با تمام جزئیات آن آشنا باشید، دقیقا همین سوال است که حق کسب و پیشه چیست؟ ندانستن پاسخ درست به همین سوال، می‌تواند شما را درگیر پرونده‌هایی کند که سال‌ها زمان، انرژی و سرمایه‌تان را از بین ببرد.
در این صفحه قرار است به صورت کاملاً شفاف و کاربردی، همه ابعاد حق کسب و پیشه را بدانید؛ از تعریف و مبنای قانونی گرفته تا نحوه محاسبه، انتقال، سقوط و دفاع از آن در دادگاه.
اگر در حال حاضر درگیر اختلاف با مستأجر یا مالک هستید یا قصد تخلیه یک ملک تجاری را دارید، پیشنهاد می‌کنیم حتما در کنار مطالعه این مطلب، صفحه «هزینه وکیل برای تخلیه مستأجر» را هم مطالعه کنید. همچنین، اگر به دنبال یک «وکیل تخلیه» متخصص ملکی هستید، تصمیم‌گیری درست در این مرحله می‌تواند شما را از خسارت‌های چند میلیاردی نجات دهد.
مسیر درست، همیشه از مشاوره تخصصی شروع میشود؛ دقیقا همان کاری که گروه حقوقی اقدامی می‌تواند به بهترین نحو آن را برای شما انجام دهد.
پیشه در لغت به معنای شغل، حرفه یا کسب‌وکاری است که فرد به‌طور مستمر به آن اشتغال دارد. در ترکیب «حق کسب و پیشه»، این واژه به نوع فعالیت شغلی مستأجر در محل تجاری اشاره دارد. قبل از هر چیز باید تعریف این حق را کاملاً درست و کاربردی بدانید، نه صرفاً یک تعریف خشک قانونی. به زبان ساده، حق کسب و پیشه، حقی است که در روابط استیجاری مشمول قانون روابط موجر و مستأجر سال ۱۳۵۶ و با توجه به شرایط قانونی رابطه استیجاری، برای مستأجر محل کسب مطرح میشود. عواملی مانند سابقه فعالیت، رونق کسب‌وکار، جذب مشتری، شهرت شغلی و موقعیت تجاری محل نیز در ارزیابی ارزش این حق مؤثر هستند.
یعنی صرف اجاره کردن یک مغازه یا صرف گذشت زمان به تنهایی باعث ایجاد حق کسب و پیشه نمی‌شود؛ بلکه در روابط استیجاری مشمول قانون سال ۱۳۵۶، شرایط قانونی رابطه، نوع فعالیت، سابقه کسب و وضعیت تجاری محل در ایجاد و ارزیابی این حق اهمیت دارد.
خیر. حق کسب و پیشه یک «ارزش اقتصادی واقعی» است. به عنوان مثال میتوان گفت در بسیاری از پرونده‌هایی که گروه حقوقی اقدامی به صورت تخصصی به آن‌ها رسیدگی کرده است، این حق به مبالغ چند میلیاردی رسیده است. این یعنی تلاش روزانه شما، بدون اینکه خودتان متوجه باشید، مسبب ساختن یک دارایی بزرگ میشود.
این حق شامل مجموعه‌ای از موارد زیر است:
در نظر داشته باشید که این موارد معمولاً نتیجه فعالیت و تلاش مستأجر هستند و قانون در چارچوب شرایط مقرر، برای حمایت از حقوق قانونی او پیش‌بینی شده است.
خیر. این یکی از مهم‌ترین اشتباهات رایج مردم است. داشتن حق کسب و پیشه شرایط قانونی خاص خودش را دارد که در ادامه این شرایط را به طور دقیق و شفاف بررسی می‌کنیم. اگر شرایط فراهم نباشد، حتی اگر ۲۰ سال هم در ملک کار کرده باشید، ممکن است هیچ حقی به شما تعلق نگیرد.
در این بخش می‌خواهیم به شما نشان دهیم که چرا حق کسب و پیشه فقط یک بحث تئوریک نیست، بلکه یک موضوع کاملاً حیاتی برای امنیت مالی و شغلی شماست. تصور کنید بعد از ۱۰ یا ۱۵ سال فعالیت شبانه‌روزی، ناگهان مجبور شوید محل کارتان را ترک کنید، بدون اینکه هیچ چیزی بابت مشتری‌ها، شهرت و زحمت‌تان دریافت کرده باشید. دقیقاً اینجا است که اهمیت حق کسب و پیشه خودش را نشان می‌دهد.
در شرایط فعلی اقتصاد، پیدا کردن یک موقعیت تجاری مناسب گاهی از خرید خود ملک هم سخت‌تر است. بسیاری از افراد حاضرند چند میلیارد تومان فقط بابت خرید یک مغازه با مشتری آماده پرداخت کنند. این همان ارزش مالی حق کسب و پیشه است که خیلی‌ها تازه وقتی آن را از دست می‌دهند، متوجه اهمیت آن می‌شوند.
اگر این حمایت قانونی وجود نداشت، مالک در بسیاری از موارد می‌توانست بدون جبران ارزش اقتصادی ایجادشده توسط مستأجر، درخواست تخلیه را مطرح کند. قانون با ایجاد این حق، یک تعادل منطقی بین منافع دو طرف به وجود آورده است؛ تعادلی که هم امنیت سرمایه‌گذاری مستأجر را حفظ می‌کند و هم چارچوب قانونی مالک را مشخص می‌نماید. بسیاری از اختلافاتی که امروز در دادگاه‌ها می‌بینید، دقیقاً از جایی شروع میشود که یکی از طرفین، بدون آگاهی حقوقی و بدون مشورت با یک تیم متخصص مثل گروه حقوقی اقدامی، تصمیم عجولانه گرفته است.
اگر شما مستأجر یک ملک تجاری هستید، این بخش مستقیماً با آینده شغلی و مالی‌تان گره خورده است. شما سال‌ها زحمت کشیده‌اید، مشتری جمع کرده‌اید، تبلیغ کرده‌اید، ضرر داده‌اید تا بالاخره به سود رسیده‌اید. تمام این مسیر سخت، فقط به این دلیل ارزشمند است که قانون از شما حمایت می‌کند و می‌گوید این تلاش‌ها یک شبه نباید از بین برود.
فرض کنید شما ۱۲ سال است در یک خیابان شلوغ، فروشگاه پوشاک دارید. مردم آن محل شما را می‌شناسند. مشتری‌ها به مغازه شما عادت کرده‌اند. حالا مالک تصمیم می‌گیرد ملک را بفروشد یا خودش استفاده کند. اگر حق کسب و پیشه برای شما ایجاد شده باشد، مالک قبل از تخلیه موظف به پرداخت این حق است. این یعنی شما با دست خالی بیرون نمی‌روید.
زیرا بیشتر مستأجران:
در حالی‌که در عمل، یک اشتباه ساده می‌تواند تمام این حق را نابود کند. درست همین‌جاست که نقش یک تیم متخصص ملکی و یک وکیل متخصص در امور ملکی، پررنگ میشود.
اکنون می‌خواهیم در این قسمت به بررسی ابعاد حقوقی و قانونی حق کسب و پیشه بپردازیم. در این قسمت باید با سند و ماده قانونی صحبت کنیم، نه صرفاً با شنیده‌ها و یا تصورات اشتباه.
پایه‌های اصلی حق کسب و پیشه در ایران عبارت‌اند از:
این قانون، مهم‌ترین منبع قانونی حق کسب و پیشه است. طبق مواد مختلف این قانون، از جمله مواد ۱۴ و ۱۵ در خصوص موارد تخلیه و ماده ۱۹ در خصوص انتقال منافع مورد اجاره، حقوق قانونی مستأجر از جمله موضوع حق کسب و پیشه مطابق شرایط مقرر و قانونی بررسی میشود.
نکته: اگر رابطه استیجاری شما پیش از لازم‌الاجرا شدن قانون روابط موجر و مستأجر سال ۱۳۷۶ ایجاد شده باشد، بررسی شمول قانون سال ۱۳۵۶ اهمیت زیادی دارد؛ البته تشخیص نهایی به شرایط قرارداد، نوع ملک و وضعیت حقوقی رابطه استیجاری بستگی دارد.
قانون روابط موجر و مستأجر مصوب سال ۱۳۷۶، ساختار متفاوتی نسبت به قانون سال ۱۳۵۶ ایجاد کرد. در این قانون:
در قانون روابط موجر و مستأجر سال ۱۳۷۶، برخلاف قانون سال ۱۳۵۶ که حمایت ویژه‌ای از حق کسب و پیشه مستأجران تجاری پیش‌بینی کرده بود، موضوع سرقفلی بر اساس شرایط مقرر قانونی و توافقات طرفین مورد توجه قرار گرفت.
بنابراین اگر قرارداد شما بعد از سال ۱۳۷۶ تنظیم شده باشد، صرف فعالیت در ملک تجاری به تنهایی باعث ایجاد حق کسب و پیشه نمی‌شود و باید وضعیت قرارداد، شرایط پرداخت سرقفلی و توافقات طرفین بررسی شود.
در عمل، دادگاه‌ها برای تشخیص وجود یا عدم وجود حق کسب و پیشه به مواردی مثل:
توجه می‌کنند. به همین دلیل است که هیچ پرونده ملکی شبیه پرونده دیگر نیست و بررسی تخصصی آن اهمیت حیاتی دارد.
در همین نقطه است که اغلب اختلاف‌ها به بن‌بست می‌خورد و نیاز به ورود یک وکیل ملکی و یا تیم حقوقی باتجربه مانند گروه حقوقی اقدامی برای تعیین مسیر درست کاملاً احساس میشود.
سوالی که این روزها خیلی از مستأجران و مالکان می‌پرسند این است که «آیا قانون جدیدی درباره حق کسب و پیشه تصویب شده؟» برای پاسخ دقیق، باید بین دو قانون کاملاً مستقل تفکیک قائل شد.
در ادبیات حقوقی و در بین مردم، وقتی صحبت از «قانون جدید» در کنار حق کسب و پیشه میشود، معمولاً منظور قانون روابط موجر و مستأجر مصوب سال ۱۳۷۶ است. مهم است بدانید این قانون، جایگزین یا نسخ‌کننده مطلق قانون روابط موجر و مستأجر مصوب سال ۱۳۵۶ نیست؛ بلکه دو قانون مجزا هستند که هر یک بر اساس تاریخ ایجاد رابطه استیجاری اعمال می‌شوند.
بله. طبق اصل کلی عطف‌به‌ماسبق نشدن قوانین، رابطه‌های استیجاری که پیش از لازم‌الاجرا شدن قانون سال ۱۳۷۶ ایجاد شده‌اند، همچنان تحت حاکمیت قانون روابط موجر و مستأجر مصوب سال ۱۳۵۶ قرار دارند و می‌توانند مشمول حق کسب و پیشه باشند؛ حتی اگر امروز این رابطه هنوز ادامه داشته باشد. برای بررسی کامل مواد و شرایط این قانون، می‌توانید به بخش «قانون روابط موجر و مستأجر سال ۱۳۵۶» در همین صفحه مراجعه کنید.
این قانون، برای روابط استیجاری تجاری‌ای که از تاریخ لازم‌الاجرا شدنش به بعد ایجاد می‌شوند، موضوع سرقفلی و توافقات قراردادی طرفین را مطرح کرد. به عبارت دیگر، اگر قرارداد شما بعد از سال ۱۳۷۶ منعقد شده باشد، اصولاً موضوع سرقفلی مطرح است، نه حق کسب و پیشه به معنای مندرج در قانون سال ۱۳۵۶. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره این موضوع و بررسی دقیق‌تر تفاوت‌های دو قانون حاکم بر روابط موجر و مستأجر، می‌توانید به صفحه «قانون سرقفلی چند سال است» مراجعه کنید.
چون بسیاری از روابط استیجاری تجاری قدیمی هنوز به قوت خود باقی هستند و طرفین دقیقاً نمی‌دانند کدام‌یک از این دو قانون بر رابطه آن‌ها حاکم است. تشخیص این موضوع، دقیقاً همان جایی است که یک بررسی حقوقی تخصصی لازم میشود؛ چون اشتباه در تشخیص قانون حاکم، می‌تواند نتیجه یک پرونده چند میلیاردی را کاملاً تغییر دهد.
اگر نمی‌دانید رابطه استیجاری شما مشمول کدام قانون است، بهترین کار مراجعه به یک تیم حقوقی متخصص مانند گروه حقوقی اقدامی برای بررسی دقیق قرارداد و تاریخ ایجاد رابطه استیجاری است.
برای بررسی ایجاد حق کسب و پیشه، ابتدا باید مشخص شود که رابطه استیجاری مشمول قانون روابط موجر و مستأجر سال ۱۳۵۶ هست یا خیر. صرف فعالیت در یک ملک تجاری یا گذشت مدت طولانی، به تنهایی باعث ایجاد این حق نمی‌شود.
این شرایط شامل موارد زیر است:
البته باید توجه داشت که مواردی مانند جذب مشتری، شهرت شغلی و رونق کسب‌وکار، بیشتر در ارزیابی ارزش اقتصادی حق کسب و پیشه و میزان آن مؤثر هستند و به تنهایی شرایط مستقل قانونی برای ایجاد این حق محسوب نمی‌شوند.
حتی اگر سال‌های زیادی در یک ملک تجاری فعالیت کرده باشید، در صورتی که رابطه استیجاری شما مشمول قانون مربوط نباشد یا شرایط قانونی لازم وجود نداشته باشد، ممکن است حق کسب و پیشه برای شما ایجاد نشود.
در پاسخ به این سوال باید گفت خیر. اگر شما مغازهای را اجاره کرده باشید اما عملاً فعالیت واقعی نداشته باشید، حق کسب و پیشه برای شما ایجاد نمی‌شود. قانون از «کسب» حمایت می‌کند، نه از «صرف حضور». بسیاری از پرونده‌هایی که امروز مستأجران در آن شکست می‌خورند، دقیقاً به این دلیل است که تصور می‌کردند صرف زمان برای ایجاد حق کافی است، در حالی که فعالیت واقعی نداشته‌اند.
یکی از پرتکرارترین، خطرناک‌ترین و پرهزینه‌ترین اشتباهات حقوقی مردم، دقیقاً همین‌جاست؛ جایی که حق کسب و پیشه را با سرقفلی یکی و اشتباه می‌گیرند. این اشتباه کوچک، درعمل می‌تواند شما را از دریافت چند میلیارد تومان محروم کند یا برعکس، شما را مجبور به پرداخت مبلغی سنگین نماید.
به‌طور معمول، جمع سرقفلی و حق کسب و پیشه در یک قرارداد واحد موضوعیت ندارد؛ چون این دو بر پایه دو رژیم قانونی متفاوت (پیش و پس از سال ۱۳۷۶) شکل می‌گیرند و همان‌طور که در بخش «پایه قانونی حق کسب و پیشه» توضیح داده شد، تاریخ ایجاد رابطه استیجاری شماست که مشخص می‌کند کدام‌یک از این دو حق می‌تواند مطرح باشد.
|
ویژگی |
حق کسب و پیشه | سرقفلی |
|
مبنای ایجاد |
فعالیت واقعی و مستمر مستأجر |
توافق طرفین و پرداخت مبلغ در موارد مقرر قانونی |
|
زمان ایجاد |
به مرور زمان |
بر اساس توافق و شرایط قانونی |
|
قانون حاکم |
قانون روابط موجر و مستأجر ۱۳۵۶ |
قانون روابط موجر و مستأجر سال ۱۳۷۶ و شرایط قانونی و قراردادی |
| نحوه اثبات در دادگاه |
نیازمند اثبات فعالیت، مشتری و سابقه |
نیازمند اثبات پرداخت مبلغ و شرایط ایجاد آن |
برای بررسی کامل‌تر تفاوت‌های این دو قانون، می‌توانید به صفحه «قانون سرقفلی چند سال است» مراجعه کنید.
فرض کنید شما یک مغازه را در سال ۱۳۷۰ اجاره کرده‌اید و هیچ مبلغی هم به‌عنوان سرقفلی نداده‌اید. حالا سال‌هاست در آن کسب‌وکار راه انداخته‌اید. در این حالت:
شما سرقفلی ندارید، اما ممکن است حق کسب و پیشه داشته باشید (اگر شرایط قانونی فراهم باشد).
حالا برعکس: اگر همان مغازه را کسی در سال ۱۴۰۲ با پرداخت ۲ میلیارد تومان سرقفلی گرفته باشد اما هنوز فعالیت خاصی نداشته باشد، او سرقفلی دارد اما حق کسب و پیشه ندارد.
بخش زیادی از پرونده‌هایی که امروز توسط گروه حقوقی اقدامی رسیدگی میشود، دقیقاً از همین سوءتفاهم خطرناک بین سرقفلی و حق کسب و پیشه شکل گرفته است. یک مشاوره ساده قبل از امضای قرارداد، می‌تواند شما را از سال‌ها دعوا نجات دهد.
انتقال حق کسب و پیشه یکی از حساس‌ترین، پرریسک‌ترین و در عین حال پرکاربردترین مباحث این حوزه است. برخلاف تصور بسیاری از افراد، این حق را نمی‌توان بدون توجه به شرایط قانونی و مفاد قرارداد منتقل کرد.
در قانون روابط موجر و مستأجر سال ۱۳۵۶، انتقال منافع ملک تجاری تابع شرایط قرارداد و مقررات قانونی است. اگر در اجاره‌نامه حق انتقال به غیر برای مستأجر پیش‌بینی شده باشد، انتقال برای همان شغل یا شغل مشابه با رعایت تشریفات قانونی امکان‌پذیر است؛ اما اگر این حق وجود نداشته باشد یا مالک با انتقال موافق نباشد، شرایط ماده ۱۹ قانون روابط موجر و مستأجر سال ۱۳۵۶ مطرح خواهد شد. در این شرایط، مستأجر می‌تواند برای دریافت حقوق قانونی خود از جمله درخواست صدور حکم لازم برای انتقال یا دریافت حق کسب و پیشه اقدام کند.
اما اگر مستأجر بدون رعایت مقررات قانونی اقدام به انتقال کند، ممکن است با آثاری مانند امکان درخواست تخلیه از سوی مالک و تأثیر بر میزان حق کسب و پیشه قابل مطالبه مواجه شود.
یک انتقال امن و بی دردسر باید این ویژگی‌ها را داشته باشد:
در غیر این‌صورت، شما با یک انتقال پرریسک مواجه هستید.
در صورتی که شرایط مقرر در ماده ۱۹ وجود داشته باشد، مستأجر می‌تواند برای صدور حکم تجویز انتقال منافع به دادگاه مراجعه کند و در صورت صدور حکم، انتقال مطابق مقررات قانونی انجام شود.
بسیاری از مستأجران، حق خود را با یک توافق ساده یا قولنامه عادی به شخص دیگری واگذار می‌کنند، بدون اینکه:
در چنین شرایطی، انتقال می‌تواند برای مستأجر و منتقل‌الیه مشکلات حقوقی ایجاد کند و میزان حقوق قابل مطالبه مستأجر نیز ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد.
در گروه حقوقی اقدامی، انتقال حق کسب و پیشه همیشه با تنظیم ساختار حقوقی دقیق انجام میشود، نه صرفاً یک توافق شفاهی یا قولنامه‌ای پرخطر.
حق کسب و پیشه برخلاف تصور عمومی، یک حق دائمی و بدون محدودیت نیست. در قانون روابط موجر و مستأجر سال ۱۳۵۶، برخی تخلفات مستأجر در صورت احراز شرایط قانونی می‌تواند موجب صدور حکم تخلیه و کاهش یا از بین رفتن حق کسب و پیشه شود.
از مهم‌ترین مواردی که می‌تواند در این زمینه مؤثر باشد، میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
هر یک از این موارد باید با توجه به شرایط پرونده و مقررات قانون روابط موجر و مستأجر سال ۱۳۵۶ بررسی شود و نمی‌توان صرف وقوع یک تخلف را در همه موارد موجب سقوط قطعی حق دانست.
فرض کنید شما یک مغازه را برای فروش پوشاک اجاره کرده‌اید و بعد از چند سال، بدون رعایت مقررات قانونی و اطلاع مالک، آن را به فست‌فود تبدیل می‌کنید. در چنین شرایطی، تغییر شغل می‌تواند آثار حقوقی داشته باشد و در صورت احراز شرایط قانونی، مالک می‌تواند از طریق مراجع قضایی اقدام کند و این موضوع ممکن است بر حق کسب‌وپیشه مستأجر اثر بگذارد.
اگر مغازه شما مدت طولانی بدون فعالیت واقعی باقی بماند، این موضوع می‌تواند در بررسی وضعیت کسب‌وکار و شرایط پرونده مورد توجه قرار گیرد. البته صرف تعطیلی کوتاه‌مدت یا مقطعی، به تنهایی موجب سقوط حق کسب و پیشه نخواهد بود و باید شرایط هر پرونده به صورت جداگانه بررسی شود.
احتمالاً یکی از مهم‌ترین دغدغه‌هایی که پس از مطالعه این صفحه برای شما به وجود می‌اید، این است که:
«این حق چقدر ارزش دارد؟ آیا ارزش ان میلیونی است یا میلیاردی؟»
پاسخ این است که میزان حق کسب و پیشه معمولاً با جلب نظر کارشناس رسمی دادگستری ارزیابی میشود، اما تصمیم نهایی درباره مبلغ قابل پرداخت با دادگاه است که با توجه به نظر کارشناسی و سایر شرایط پرونده اتخاذ تصمیم می‌کند.
خیلی‌ها به دنبال یک «فرمول» ساده و ثابت برای محاسبه حق کسب و پیشه هستند؛ اما واقعیت این است که چنین فرمول قطعی و یکسانی در قانون پیش‌بینی نشده است. برخلاف تصوری که در برخی منابع دیده میشود، حق کسب و پیشه معادل درصد مشخصی (مثلاً بین ۳۰ تا ۶۰ درصد) از ارزش ملک نیست و چنین قاعده‌ای مبنای قانونی ندارد.
در عمل، کارشناسان رسمی دادگستری برای ارزیابی حق کسب و پیشه معیارهایی مانند موقعیت و مرغوبیت محل کسب، شرایط و مزایای مندرج در قرارداد اجاره، طول مدت اشتغال مستأجر و حسن شهرت او، نوع کسب و پیشه یا تجارت، و هزینه‌هایی که مستأجر برای آماده‌سازی محل متحمل شده را در نظر می‌گیرند (این عوامل به‌طور کامل‌تر در ادامه همین بخش آمده است). برخی کارشناسان نیز از روش‌های تخصصی‌تری مانند محاسبه بر پایه سرمایه در گردش و ثابت کسب‌وکار به همراه نرخ بازگشت سرمایه متعارف بازار استفاده می‌کنند.
به همین دلیل، هر عدد یا فرمول ساده‌ای که بدون بررسی کارشناسی و بدون در نظر گرفتن شرایط خاص پرونده شما ارائه شود، نمی‌تواند مبنای دقیقی برای تعیین مبلغ واقعی حق کسب و پیشه باشد.
هیچ درصد ثابت و قانونی برای تعیین حق کسب و پیشه بر اساس ارزش ملک وجود ندارد. مبلغ نهایی این حق در هر پرونده، بر اساس نظر کارشناس رسمی دادگستری و تشخیص دادگاه و با توجه به مجموعه‌ای از عوامل تعیین میشود، نه یک ضریب یا درصد از پیش تعیین‌شده از قیمت ملک.
کارشناس رسمی دادگستری با بررسی موارد زیر، ارزش اقتصادی حق کسب و پیشه را ارزیابی می‌کند:
تمام این عوامل می‌توانند روی ارزش نهایی حق کسب و پیشه تأثیر جدی بگذارند.
نظر مالک و مستأجر می‌تواند به عنوان یکی از قرائن بررسی شود، اما مبلغ نهایی معمولاً بر اساس نظر کارشناسی و تشخیص دادگاه تعیین میشود.
معمولاً اختلاف بر سر مبلغ حق کسب و پیشه بالا می‌گیرد؛ زیرا:
در این مرحله، اگر هدایت پرونده تخصصی نباشد، طرفین ممکن است وارد یک اختلاف طولانی قضایی شوند.
در پرونده‌هایی که رسیدگی و هدایت آن‌ها به گروه حقوقی اقدامی سپرده میشود، ارائه مستندات دقیق به کارشناس و دادگاه می‌تواند در تعیین صحیح ارزش حق کسب و پیشه و دفاع از حقوق موکل مؤثر باشد.
برای دریافت وقت مشاوره تخصصی با این گروه، کافی است فرم مشاوره در وب‌سایت رسمی این گروه را پر کرده و منتظر تماس کارشناسان این گروه با خود بمانید. و یا از طریق تماس با شماره تلفن ۸۲۸۰۲۲۸۰-۰۲۱، وقت مشاوره رزرو کنید.
لازم به ذکر است هزینه مشاوره با شخص آقای حسین اقدامی، مدیرعامل این گروه مبلغ ۷ میلیون تومان، و هزینه مشاوره با دیگر وکلای مجموعه که همگی از دستیاران آقای اقدامی هستند و زیر نظر مستقیم ایشان فعالیت می‌کنند، مبلغ ۲ میلیون تومان (در پرونده‌هایی با موضوعات تخصصی مبلغ ۳ میلیون تومان) است.
حق کسب و پیشه فقط به نفع مستأجر نیست؛ بلکه برای مالک هم اهمیت تعیین‌کننده دارد. این حق اگر درست مدیریت نشود، می‌تواند به یک بحران مالی جدی تبدیل شود.
برای شما به عنوان مستأجر، این حق به معنی موارد زیر است:
اگر مالک هستید، برای شما به عنوان مالک این حق به معنی موارد زیر است:
بسیاری از مالکان زمانی به فکر مشاوره می‌افتند که کار از کار گذشته است. در حالی‌که تشکیل پرونده از همان ابتدا با راهبری یک تیم حقوقی متخصص مانند گروه حقوقی اقدامی، می‌تواند مسیر را کاملاً کنترل شده جلو ببرد.
این بخش را مثل یک چک لیست نجات‌دهنده نگاه کنید. رعایت همین چند نکته ساده می‌تواند شما را از بزرگ‌ترین اشتباهات حقوقی نجات دهد.
اگر مستأجر هستید:
اگر مالک هستید:
روزانه ده‌ها نفر فقط به خاطر رعایت نکردن همین چند اصل ساده، وارد پرونده‌هایی با خسارت‌های سنگین می‌شوند؛ پرونده‌هایی که اگر به موقع به یک وکیل ملکی با تجربه و یا یک گروه حقوقی متخصص در امور ملکی مثل گروه حقوقی اقدامی سپرده می‌شد، هرگز شکل نمی‌گرفت.
نکته مهمی که باید به آن توجه کنید این است که «عوارض کسب و پیشه» یک موضوع کاملاً متفاوت از «حق کسب و پیشه» است که در این صفحه درباره آن صحبت کردیم. حق کسب و پیشه یک حق مالی است که میان مستأجر و مالک مطرح میشود؛ اما عوارض کسب و پیشه، نوعی عوارض سالانه شهرداری است که مطابق قانون نظام صنفی کشور، صاحبان واحدهای تجاری موظف به پرداخت آن هستند.
در عمل، پرداخت این عوارض معمولاً بر عهده کسی است که پروانه کسب یا اجاره‌نامه ملک تجاری به نام او تنظیم شده است؛ یعنی در بسیاری موارد مستأجر یا متصدی کسب‌وکار. البته این موضوع می‌تواند تحت تأثیر مفاد قرارداد اجاره و مقررات هر شهرداری قرار گیرد، به همین دلیل بهتر است بند مربوط به پرداخت عوارض شهرداری در قرارداد اجاره خود را به‌روشنی بررسی کنید.
از آنجا که عوارض کسب و پیشه موضوعی شهرداری و مالیاتی است، نه یک دعوای حقوقی میان موجر و مستأجر، برای اطلاع دقیق از مبلغ، نحوه محاسبه و پرداخت آن باید به سامانه‌ها و مراجع شهرداری مربوطه مراجعه کنید. اما اگر اختلاف شما درباره حق کسب و پیشه (موضوع اصلی این صفحه) یا سرقفلی است، گروه حقوقی اقدامی آماده کمک به شماست.
حق کسب و پیشه، فقط یک مفهوم قانونی خشک نیست؛ این حق، خلاصه سال‌ها تلاش، سرمایه‌گذاری، اعتبارسازی و تحمل ریسک شماست. یک تصمیم اشتباه، یک امضای ناآگاهانه، یک انتقال بدون مشورت یا حتی یک عقب افتادن ساده اجاره می‌تواند تمام این سرمایه پنهان را نابود کند. در مقابل، یک تصمیم درست، یک اقدام حساب‌شده و یک مشاوره دقیق، می‌تواند آینده مالی و شغلی شما را بیمه کند. تفاوت این دو مسیر، دقیقاً همان چیزی است که یک تیم حقوقی متخصص آن را برای شما می‌سازد.
گروه حقوقی اقدامی با تمرکز تخصصی بر دعاوی ملکی، تخلیه، سرقفلی و حق کسب و پیشه، دقیقاً برای همین نقطه حساس کنار شماست؛ جایی که هر تصمیم، به اندازه میلیاردها تومان ارزش دارد. اگر درگیر اختلاف هستید، اگر قصد تنظیم قرارداد دارید، اگر قصد انتقال یا تخلیه دارید، یا حتی اگر فقط می‌خواهید از آینده خودتان مطمئن شوید، دریافت مشاوره امروز، شما را از ضرر فردا نجات می‌دهد.
پیشه در لغت به معنای شغل، حرفه یا کسب‌وکاری است که فرد به‌طور مستمر و مداوم به آن اشتغال دارد. در اصطلاح حقوقی «حق کسب و پیشه»، این واژه به نوع فعالیت شغلی مستأجر در محل تجاری اشاره می‌کند که مبنای ایجاد این حق قرار می‌گیرد.
حق پیشه یا حق کسب و پیشه، حقی است که در روابط استیجاری مشمول قانون روابط موجر و مستأجر سال ۱۳۵۶ و با توجه به شرایط قانونی مطرح میشود و عواملی مانند فعالیت مستأجر، سابقه کسب، جذب مشتری و اعتبار تجاری در ارزیابی آن مؤثر هستند.
خیر، حق کسب و پیشه اصولاً مربوط به روابط استیجاری مشمول قانون روابط موجر و مستأجر سال ۱۳۵۶ است و صرف داشتن یک مغازه یا فعالیت تجاری به تنهایی موجب ایجاد این حق نمی‌شود.
در قراردادهای مشمول قانون روابط موجر و مستأجر سال ۱۳۷۶، موضوع سرقفلی و توافقات قراردادی اهمیت بیشتری دارد و صرف فعالیت مستأجر موجب ایجاد حق کسب و پیشه نخواهد شد.
در روابط مشمول قانون سال ۱۳۵۶، تخلیه ملک تجاری تابع شرایط قانونی خاص است و در بسیاری از موارد، مالک باید حقوق قانونی مستأجر از جمله حق کسب و پیشه را رعایت کند؛ مگر اینکه شرایط قانونی عدم استحقاق یا سقوط حق احراز شود.
میزان حق کسب و پیشه معمولاً با نظر کارشناس رسمی دادگستری ارزیابی میشود و دادگاه با توجه به نظر کارشناسی و سایر شرایط پرونده تصمیم‌گیری می‌کند.
تغییر شغل بدون رعایت مقررات قانونی، در صورت احراز شرایط مقرر در قانون روابط موجر و مستأجر سال ۱۳۵۶، می‌تواند موجب ایجاد آثار حقوقی مانند تخلیه و تأثیر بر حق کسب و پیشه شود.
آخرین مقالات و اخبار
وبلاگ مجموعه اقدامی
