نیاز به مشاوره دارید؟
تماس با ما
فرض کنید آقایی پس از مواجهشدن با دادخواست مطالبه مهریه از سوی همسرش، بهسرعت آپارتمان خود را به نام برادرش منتقل میکند یا تاجری که چندین فقره چک برگشتی در بازار دارد، ملکش را بدون دریافت هیچ وجهی به نام دوستش میزند تا از توقیف اموالش در امان بماند. در هر دوی این موارد، در ظاهر همه چیز قانونی است؛ مبایعهنامه تنظیم شده، شاید حتی سند رسمی هم منتقل شده باشد. اما آیا این معامله واقعاً معتبر است؟ اینجا است که باید بدانیم معامله صوری ملک چیست و چه تفاوتی با یک معامله صحیح دارد.
حال اگر درگیر چنین پروندهای هستید، پیش از هرگونه اقدام قضایی بهتر است ابتدا با پرداخت تعرفه وکیل ملکی، از چنین شخص متخصصی راهنماییهای لازم را دریافت کرده و به توصیههای او عمل کنید.
در همین راستا، در این مقاله از گروه حقوقی اقدامی، توضیح میدهیم که معامله صوری چگونه شکل میگیرد؟ چه تفاوتی با معامله بهقصد فرار از دین دارد؟ ارکان اساسی یک معامله صحیح چیست؟ چه خطرات حقوقی و کیفری در انتظار طرفین معاملات صوری است؟ و دادگاه بر چه اساسی صوری بودن قرارداد را احراز میکند؟
معامله صوری به معاملهای گفته میشود که در ظاهر هیچ ایراد قانونی ندارد و کاملاً همه تشریفات معامله در آن رعایت شده است؛ اما در واقع طرفین قصد واقعی برای انتقال مالکیت یا ایجاد تعهد ندارند. به بیان ساده، شکل قرارداد وجود دارد؛ اما اراده جدی برای تحقق آثار حقوقی آن وجود ندارد. طبق ماده ۱۹۰ قانون مدنی، قصد طرفین از ارکان اساسی صحت هر معامله است؛ بنابراین اگر قصد واقعی بر انشای قرارداد وجود نداشته باشد، معامله باطل و فاقد اثر خواهد بود.
بهعنوانمثال، فردی را در نظر بگیرید که برای فرار از پرداخت بدهیاش به طلبکاران، اموال خود را به دوستش منتقل میکند. در اینجا در ظاهر تمام جزئیات قانونی قرارداد مثل تنظیم مبایعهنامه و حضور در دفترخانه برای انتقال سند رسمی، رعایت شده است؛ اما ثمن معامله وجود ندارد. یعنی پولی از جانب خریدار ملک (دوست فرد بدهکار) به شخص پرداخت نشده است. از طرفی فرد فروشنده اصلاً قصد نداشته اموالش را به دوستش منتقل کند؛ بلکه فقط میخواسته با این کار از پرداخت بدهیهایش فرار کرده و اموالش را در مقابل طلبکاران به شیوهای غیرقانونی حفظ کند.
حال که متوجه شدید معامله صوری ملک چیست؟ باید به این نکته اشاره کنیم که در حوزه املاک، به اینگونه معاملات توجه خاصی داشته باشید. زیرا انتقال صوری ملک معمولاً با اهدافی مانند فرار از پرداخت بدهی، جلوگیری از توقیف ملک توسط طلبکاران یا فرار از پرداخت مهریه انجام میشود. البته، بعضاً تشخیص این نوع معامله آنقدر دشوار است که فقط یک وکیل ملکی مجرب قادر به تشخیص آن است.
در صورت اثبات صوری بودن معامله، دادگاه میتواند حکم به بطلان آن بدهد و حتی در مواردی که انتقال با قصد فرار از دین انجام شده باشد، موضوع جنبه کیفری نیز پیدا میکند. از سوی دیگر، خریدارانی که بدون بررسی کافی وارد چنین معاملاتی میشوند، ممکن است با خطر ابطال سند و ازدسترفتن سرمایه خود مواجه شوند. به همین دلیل، آگاهی از مفهوم معامله صوری و بررسی دقیق سوابق ملک پیش از خرید، از بروز اختلافات حقوقی جدی جلوگیری میکند.
در فرایند مشاوره حقوقی ملکی عده زیادی از افراد بعد از دریافت پاسخ معامله صوری ملک چیست؟ میپرسند که چه تفاوتی بین معامله صوری ملک و معامله بهقصد فرار از دین وجود دارد. در پاسخ باید بگوییم که یکی از اقسام معاملات صوری، معامله با قصد فرار از دین است که متأسفانه در میان معاملات ملکی هم رواج زیادی دارد.
تفاوت معامله صوری با معامله بهقصد فرار از دین در عنصری به نام «قصد واقعی» نهفته است. به یاد داشته باشید که در معامله صوری، طرفین اساساً اراده جدی برای انتقال مالکیت یا ایجاد تعهد ندارند و قرارداد فقط ظاهر قانونی دارد. به همین دلیل، چون یکی از ارکان اساسی صحت معامله یعنی قصد وجود ندارد، این نوع معامله از ابتدا باطل و فاقد اثر حقوقی است؛ خواه انگیزه فرار از دین باشد یا هر هدف دیگری.
اما در معامله بهقصد فرار از دین، اصل بر این است که انتقال بهصورت واقعی انجام شده و قصد جدی برای واگذاری مال وجود دارد. با این تفاوت که انگیزه مدیون (فرد بدهکار)، خارجکردن اموال از دسترس طلبکاران خودش است؛ بنابراین معامله بهقصد فرار از دین ذاتاً باطل نیست؛ مگر آنکه صوری بودن آن اثبات شود. در چنین حالتی، طلبکار میتواند با مراجعه به دادگاه، توقیف اموال یا بیاعتبار شدن معامله را نسبت به حق خود درخواست کند. به بیان ساده، هر معامله صوری باطل است، اما هر معاملهای که با انگیزه فرار از دین انجام شود، لزوماً صوری و باطل محسوب نمیشود.
برای اینکه یک معامله از نظر قانونی صحیح، معتبر و قابلاجرا باشد باید هر ۴ شرط مندرج در ماده ۱۹۰ قانون مدنی در آن معامله رعایت شود. این شرایط که بهعنوان ارکان اساسی صحت معامله شناخته میشوند، اهمیت بسیار زیادی دارند و فقدان هر یک از آنها میتواند موجب بطلان یا بیاعتباری قرارداد شود.
نخستین و مهمترین رکن از ارکان صحت معاملات، قصد و رضای طرفین است. قصد به معنای اراده واقعی برای ایجاد یک اثر حقوقی مانند انتقال مالکیت ملک است و رضا به معنای انجام معامله بدون اجبار و اکراه. پس از توضیح اینکه معامله صوری ملک چیست؟ گفتیم که در تمام معاملات صوری، قصد واقعی برای انتقال وجود ندارد و همین امر باعث بطلان آن میشود.
اهلیت یعنی طرفین باید از نظر قانونی توانایی انجام معامله را داشته باشند؛ به این معنا که بالغ، عاقل و رشید باشند. در معاملات صوری معمولاً این شرط ظاهراً وجود دارد، اما چون قصد واقعی در میان نیست، معامله همچنان بیاعتبار است.
سومین رکن، موضوع معین است. در اینجا باید مال یا تعهد مورد معامله، مشخص و قابلتعیین باشد. در معاملات ملکی واقعی، مشخصات ملک، پلاک ثبتی و حدود آن دقیقاً تعیین میشود و اگر این وضوح وجود نداشته باشد، به اصل و اعتبار معامله خدشه وارد خواهد شد.
منظور از مشروع بودن جهت معامله این است که هدف معامله نباید نامشروع باشد. اگرچه در معامله صوری ممکن است ظاهر قرارداد قانونی باشد، اما هنگامی که هدف آن فریب طلبکار یا فرار از دین باشد، جهت معامله با اشکال قانونی مواجه میشود.
در یک معامله واقعی، طرفین با اراده جدی و آگاهانه تصمیم به انتقال مالکیت یا ایجاد تعهد میگیرند، ثمن پرداخت میشود و آثار حقوقی معامله عملاً تحقق پیدا میکند. این در حالی است که در معامله صوری مهمترین رکن یعنی قصد واقعی برای انشا و انتقال موضوع قرارداد وجود ندارد. طرفین به شکل ظاهری یک قرارداد را تنظیم میکنند، بدون اینکه اراده جدی برای تحقق آثار آن داشته باشند. معمولاً ثمن پرداخت نمیشود، ملک همچنان در تصرف فروشنده باقی میماند و هدف از معامله، ایجاد یک پوشش ظاهری است. همین فقدان قصد واقعی موجب میشود معامله صوری از اساس باطل و فاقد اثر حقوقی باشد، حتی اگر سایر شرایط رعایت شده باشد.
برای درک بهتر اینکه معامله صوری ملک چیست، لازم است با نمونههای رایج آن در دعاوی ملکی آشنا شویم. معامله صوری در شرایطی انجام میشود که مالک قصد دارد بدون انتقال واقعی مال، فقط یک معامله را امضا کند. این نوع معاملات اغلب با اهداف مالی یا خانوادگی صورت میگیرند و در صورت اثبات، از نظر قانونی نیز باطل محسوب میشوند.
در ادامه، دو نمونه رایج از معاملات صوری ملکی را توضیح میدهیم:
یکی از شایعترین مصادیق معامله صوری، انتقال ظاهری ملک به نام بستگان یا اشخاص مورد اعتماد برای جلوگیری از توقیف توسط طلبکاران است. در این حالت، بدهکار پس از طرح دعوا یا صدور اجرائیه، ملک خود را بدون دریافت ثمن واقعی و فقط به شکل ظاهری منتقل میکند تا اموالش از دسترس طلبکار خارج شود.
در پاسخ به این پرسش که معامله صوری ملک بهقصد فرار از طلبکاران چیست باید گفت در چنین حالتی، چون قصد واقعی برای انتقال وجود ندارد، معامله باطل است. علاوهبر آن، اگر انتقال پس از صدور حکم قطعی و با قصد فرار از دین انجام شده باشد، موضوع میتواند جنبه کیفری نیز پیدا کند.
یکی دیگر از موارد رایج معامله صوری، انتقال ظاهری ملک توسط زوج برای جلوگیری از اجرای مهریه است. در این وضعیت، ممکن است شوهر پس از اطلاع از مطالبه مهریه، ملک خود را به نام برادر، خواهر، دوستان یا والدین منتقل کند، درحالیکه ملک همچنان در تصرف او باقی میماند و ثمنی نیز پرداخت نشده است.
در چنین شرایطی، اگر زوجه بتواند صوری بودن معامله را اثبات کند، دادگاه حکم به بطلان آن خواهد داد؛ بنابراین شناخت دقیق اینکه معامله صوری ملک چیست، بهویژه در دعاوی خانوادگی و مالی، اهمیت فراوانی دارد؛ زیرا میتواند از تضییع حقوق قانونی اشخاص جلوگیری کند.
برای فهم دقیق اینکه معامله صوری ملک چیست، باید به انگیزههای رایج انجام آن توجه کنیم. مهمترین دلایل معامله صوری ملک عبارتاند از: پیشگیری از توقیف اموال در پروندههای محکومیت مالی، عدم پرداخت بدهیهای بانکی یا شخصی، جلوگیری از اجرای حکم دادگاه مثل پرداخت مهریه یا مطالبات ناشی از چک و مخفیکردن دارایی در جریان طلاق از سوی مرد برای عدم پرداخت مهریه به زن.
دقت کنید که در این موارد، سند به نام شخص دیگری منتقل میشود؛ اما ثمن واقعی پرداخت نمیشود و ملک همچنان در اختیار مالک اولیه باقی میماند. بااینحال، این اقدام، میتواند پیامدهای جدی و جبرانناپذیری داشته باشد. از پیامدهای منفی این اقدام غیرقانونی باید به موارد زیر اشاره کنیم:
نخست آنکه اثبات صوری بودن معامله در دادگاه بسیار دشوار است، زیرا اصل بر اعتبار اسناد رسمی است.
دوم، فرایند طرح دعوا برای ابطال معامله صوری زمانبر و پرهزینه خواهد بود.
سوم، خطر ازدستدادن کامل ملک وجود دارد؛ برای مثال اگر انتقالگیرنده فوت کند، وراث او مالک رسمی محسوب میشوند یا اگر دچار بدهی شود، ملک در معرض توقیف قرار میگیرد.
چهارم، درصورتیکه انتقال با قصد فرار از دین و پس از صدور حکم قطعی انجام شود، ممکن است مسئولیت کیفری نیز متوجه انتقالدهنده گردد؛ بنابراین، شناخت دقیق اینکه معامله صوری ملک چیست و چه تبعاتی دارد، برای جلوگیری از بحرانهای حقوقی آینده ضروری است.
برای پاسخ دقیق به این پرسش که مجازات معامله صوری ملک چیست، ابتدا باید بین دو حالت مجازات کیفری و پیامدهای حقوقی، تفکیک ایجاد کنیم. آنچه مهم است و کمتر به آن توجه میشود این است که در حقوق ایران، صرف «صوری بودن» یک معامله همیشه به معنای جرم بودن آن نیست؛ اما اگر معامله صوری با قصد فرار از دین انجام شود، میتواند علاوه بر بطلان یا عدم نفوذ، واجد وصف کیفری نیز باشد.
به لحاظ حقوقی، مطابق ماده ۲۱۸ مکرر قانون مدنی، هرگاه طلبکار دلایلی ارائه کند که مدیون قصد دارد برای فرار از پرداخت بدهی، اموال خود را منتقل کند، دادگاه میتواند قرار توقیف اموال او را تا میزان بدهی صادر کند. در این حالت، بدهکار بدون اجازه دادگاه حق انتقال مال را نخواهد داشت؛ بنابراین قانونگذار حتی پیش از انجام معامله صوری نیز امکان پیشگیری را فراهم کرده است.
اما در بعد کیفری، برای اطلاع از مجازات معامله صوری باید به ماده ۲۱ قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب سال ۹۴ مراجعه کنیم. بر اساس این ماده، اگر مدیون با انگیزه فرار از ادای دین، مال خود را بهنحوی منتقل کند که باقیمانده اموالش برای پرداخت بدهی کافی نباشد، مرتکب جرم شده است. مجازات او نیز به این صورت است که:
به حبس تعزیری درجه ۶
یا
جزای نقدی درجه ۶
یا
جزای نقدی معادل نصف محکوم به
یا
هر دو مجازات بالا محکوم میشود.
همچنین اگر منتقلٌالیه (شخصی که مال به نام او شده) با علم بهقصد فرار از دین با شخص مدیون همکاری کرده باشد، شریک جرم محسوب خواهد شد؛ بنابراین علاوه بر مجازات، عین مال یا در صورت ازبینرفتن مال، مثل یا قیمت آن نیز از انتقالگیرنده اخذ و صرف پرداخت بدهی میشود.
ازاینرو، در یک خط و خیلی کوتاه راجع به اینکه مجازات معامله صوری ملک چیست؟ باید بگوییم:
معامله صوری درصورتیکه با قصد فرار از دین انجام شود، جرم است و میتواند منجر به زندان و جریمه نقدی شود.
تشخیص اینکه معامله صوری ملک چیست و آیا مبایعهنامه ملک بهصورت صوری تنظیم شده یا نه در نهایت با دادگاه است. نکته مهمی که باید همواره به آن توجه داشت این است که در حقوق ایران، اصل بر صحت معاملات است. یعنی هر قراردادی که بهظاهر صحیح و قانونی تنظیم شده باشد، معتبر فرض میشود؛ مگر اینکه شخصی که ادعای صوری بودن قرارداد را دارد، بتواند ادعای خود را در دادگاه ثابت کند؛ بنابراین بار اثبات صوری بودن معامله، کاملاً بر عهده شخص مدعی است.
دادگاه برای احراز صوری بودن معامله، صرفاً به یک نشانه اکتفا نمیکند، بلکه مجموعهای از قرائن و شواهد را کنار هم قرار میدهد. از جمله مهمترین این قرائن میتوان به اختلاف فاحش قیمت درجشده در قرارداد با ارزش واقعی ملک، نبود هرگونه گردش مالی قابلاستناد، باقیماندن ملک در تصرف فروشنده پس از انتقال و وجود رابطه نزدیک خانوادگی یا غیرتجاری میان طرفین اشاره کرد.
بر اساس مواد ۱۹۰ و ۲۱۸ قانون مدنی، وجود قصد واقعی طرفین یکی از ارکان اساسی صحت معامله است. اگر ثابت شود که طرفین اساساً قصد انتقال مالکیت نداشتهاند و فقط ظاهر یک قرارداد را ایجاد کردهاند، معامله باطل خواهد بود. همچنین در مواردی که احتمال انجام معامله برای فرار از دین وجود داشته باشد، دادگاه میتواند حتی پیش از انتقال رسمی، با صدور قرار توقیف، از تضییع حقوق طلبکار جلوگیری کند
برای طرح دعوای ابطال قرارداد به دلیل صوری بودن، ارائه مدارک و مستندات دقیق نقش تعیینکنندهای دارد. از آنجا که اصل بر صحت معاملات است، دادگاه تنها زمانی حکم به بطلان میدهد که دلایل کافی و مستند ارائه شود.
مهمترین مدارکی که معمولاً در این دعوا مورد استناد قرار میگیرد عبارتاند از:
در بسیاری از پروندهها، نظریه کارشناسی رسمی درباره ارزش واقعی ملک نیز میتواند قرینه مهمی باشد؛ بهویژه زمانی که قیمت درجشده در قرارداد به طور غیرمنطقی پایینتر از ارزش روز ملک است. همچنین هرگونه اقرارنامه، مکاتبه یا سند تکمیلی که نشان دهد قصد واقعی برای انتقال وجود نداشته، میتواند به تقویت ادعای خواهان کمک کند.
هرچه مستندات مالی و ادله ارائهشده دقیقتر، منسجمتر و قابلاستنادتر باشد، شانس موفقیت شما در دعوا افزایش مییابد؛ زیرا دادگاهها به اعتبار اسناد رسمی توجه ویژه دارند و برای بیاعتبار کردن آنها، ادله قوی لازم است.
در دعوای بطلان معامله صوری، ادله اثبات دعوا اهمیت اساسی دارد. یکی از این ادله، شهادت شهود است. شاهد یا شاهدان میتوانند درباره قصد واقعی طرفین در زمان تنظیم قرارداد توضیح دهند و بیان کنند که آیا طرفین بهصورت واقعی قصد انتقال مالکیت داشتهاند یا صرفاً برای ایجاد ظاهر قانونی، مبایعهنامه تنظیم کردهاند. در صورتیکه شهادت هر یک از شهود منسجم، معتبر و مبتنی بر علم شخصی باشد، میتواند در شکلگیری علم قاضی مؤثر واقع شود.
با اینحال، در رویه عملی دادگاهها، بررسی تراکنشهای بانکی و گردش مالی مرتبط با معامله، نقش تعیینکنندهای در کنار شهادت شهود دارد. از آنجا که یکی از ارکان اساسی عقد بیع، پرداخت ثمن است، فقدان هرگونه پرداخت واقعی یا نبود مستندات بانکی معتبر، قرینهای قوی بر صوری بودن معامله محسوب میشود. همچنین در مواردی که قاضی متوجه شود مبالغی بهصورت ظاهری واریز و بلافاصله بازگردانده شده یا گردش مالی غیرمتعارفی میان طرفین وجود دارد، این موارد را اماره (نشانه) جدی بر فقدان قصد تلقی میکند.
بهطورکلی، هرچند شهادت شهود میتواند مؤثر باشد، اما ادله مالی و اسناد بانکی به دلیل عینیت و قابلیت استناد بالاتر، در اثبات صوری بودن معامله وزن بیشتری در اقناع دادگاه دارند.
باتوجهبه پیامدهای سنگین حقوقی و کیفری که ممکن است در پی تنظیم یک قرارداد صوری برای طرفین ایجاد شود، پیشگیری از ورود به چنین معاملاتی ضروری است. برای جلوگیری از بروز اختلافات مرتبط با صوری بودن قرارداد، حتماً ۶ نکته حقوقی زیر را رعایت کنید:
در معامله با اشخاص حقیقی، مشاهده و تطبیق دقیق کارت ملی و مشخصات هویتی ضروری است. در معامله ملکی با اشخاص حقوقی نیز باید آگهیهای روزنامه رسمی، اساسنامه شرکت و صاحبان امضای مجاز را با حساسیت بالا بررسی کنید تا مطمئن شوید آن شرکت، نمایندگان آن و همینطور فرایند امضای قرارداد از سوی نمایندگان شرکت کاملاً قانونی است.
پیش از تنظیم قرارداد، باید از طریق مراجع ثبتی، وضعیت ملک را از لحاظ بازداشت بودن سند، در رهن بودن، محدودیت نقلوانتقال یا وجود دعاوی احتمالی ارزیابی کنید. با همین کارهای ساده، بهراحتی میتوانید از انعقاد معاملات صوری یا معارض جلوگیری کنید.
پرداخت وجه معامله باید صرفاً از طریق دستگاه بانکی و به حساب رسمی فروشنده انجام شود. نگهداری مستندات بانکی و پرهیز از پرداخت نقدی یا واریز به حساب اشخاص ثالث، از مهمترین راهکارهای جلوگیری از ایجاد شبهه صوری بودن معامله است.
درج دقیق مبلغ، نحوه و زمان پرداخت ثمن، تاریخ تحویل ملک و شرح تعهدات طرفین در متن قرارداد، نشاندهنده قصد واقعی بر انتقال ملک است و از بروز اختلافات بعدی جلوگیری میکند.
اکتفا به تنظیم یک مبایعهنامه عادی حتی اگر به امضای شهود نیز رسیده باشد نباید موجب اطمینان کامل شما شود. در نظام حقوقی کشور، میان «سند رسمی» و «سند عادی» تفاوت اساسی وجود دارد. سند رسمی که در دفترخانه اسناد رسمی و توسط مأمور رسمی در حدود صلاحیت او تنظیم میشود، از اعتبار و قدرت اثباتی بسیار بالایی برخوردار است و اصل بر صحت و اعتبار آن است؛ مگر اینکه جعلی بودن آن اثبات شود.
در مقابل، مبایعهنامه، یک سند عادی محسوب میشود و در صورت بروز اختلاف، امکان انکار، تردید یا ادعای جعل نسبت به آن وجود دارد. همین موضوع میتواند فرایند دادرسی را طولانیتر و پیچیدهتر کند. به همین دلیل، توصیه ما در گروه حقوقی اقدامی این است که پس از تنظیم مبایعهنامه، انتقال قطعی مالکیت را حتماً از طریق تنظیم سند رسمی در دفترخانه اسناد رسمی انجام دهید.
در معاملاتی که یک طرف آن شخص حقوقی است، بایستی موضوع فعالیت مندرج در اساسنامه شرکت را تحت نظارت یک وکیل ملکی، بررسی کنید. شرکتهای صوری یا موسوم به شرکتهای کاغذی معمولاً موضوع فعالیتشان گسترده، نامرتبط یا غیرمتعارف است. رعایت این تدابیر نهتنها احتمال شکلگیری معامله صوری را کاهش میدهد، بلکه در صورت بروز اختلاف، جایگاه حقوقی شما را در مراجع قضایی مستحکمتر خواهد کرد.
در این مقاله، به بیانی ساده و روان توضیح دادیم که معامله صوری ملک چیست؟ چه تفاوتی با معامله بهقصد فرار از دین دارد و در صورت انجام معامله با هدف فرار از دین، چه پیامدهای حقوقی و کیفری ممکن است برای طرفین ایجاد شود؟
علاوه بر این، راهکارهای کاربردی متعددی برای درامانماندن از مشکلات ناشی از معاملات صوری را ارائه کردیم؛ از جمله بررسی هویت طرف معامله، استعلام وضعیت حقوقی ملک، پرداخت ثمن از طریق شبکه بانکی، تنظیم قرارداد شفاف و رسمی و انتقال سند در دفترخانه.
چنانچه به هر دلیلی با چنین پروندهای در دادگاه روبرو شدهاید ما در مجموعه حقوقی اقدامی کنار شما هستیم، پرونده شما را بررسی میکنیم، مشاوره تخصصی ارائه میدهیم و تا پیگیری کامل و تضمین حقوق شما، همراهتان خواهیم بود.
سؤالات متداول
معامله صوری ملک، نوعی معامله است که در ظاهر تمام تشریفات قانونی در آن رعایت شده؛ اما طرفین قصد واقعی برای انتقال مالکیت یا ایجاد تعهد ندارند. این قرارداد صرفاً یک پوشش قانونی برای فرار از موضوعی مثل پرداخت بدهی به طلبکاران صورت میگیرد و ملک و ثمن معامله اصلاً بین طرفین منتقل نمیشود.
هر معامله صوری باطل است؛ اما هر معاملهای که با انگیزه فرار از دین انجام شود، لزوماً صوری و باطل محسوب نمیشود.
معامله صوری درصورتیکه با قصد فرار از دین انجام شود، جرم است و میتواند منجر به حکم زندان و جریمه نقدی شود.
با ارائه مدارک معتبر همچون مبایعهنامه، اسناد مالکیت، مستندات پرداخت یا عدم پرداخت ثمن، شهادت شهود، نظریه کارشناسی و هرگونه اقرارنامه.
بررسی هویت طرف معامله، استعلام وضعیت حقوقی ملک، پرداخت ثمن از طریق شبکه بانکی، تنظیم قرارداد شفاف و رسمی، انتقال سند در دفترخانه و بررسی موضوع فعالیت شرکتها.
آخرین مقالات و اخبار
وبلاگ مجموعه اقدامی
